Waarom Tibet mijn meest bijzondere land is

Tibet3

Mensen vragen me vaak wat mijn favoriete bestemming is. Een vraag die ik lastig kan beantwoorden. Simpelweg omdat elk land wel iets heeft. Een eigen gevoel, sfeer en herinneringen. Zo is Midden-Amerika qua continent mijn favoriet, maar staan landen als Iran en Colombia weer hoger als het om specifieke landen gaat. En toch is er een land dat ik voor altijd met me mee zal dragen. Of eigenlijk regio. Het is officieel geen land. Onderdeel van de Volksrepubliek China. Tibet. Het oude Tibet. Het is ondertussen al weer heel wat jaren geleden dat ik er geweest ben en nog steeds kan het me ontroeren. Volg ik wat er gebeurt. En zou ik er dolgraag nog eens heen reizen. Dat hoor ik veel. Precies dezelfde herinneringen en gevoelens bij Tibet. Ik ken niemand die daar is geweest en de regio níet in z'n hart heeft gesloten. Het heeft iets magisch. Iets ongelofelijk eigens en puurs. Iets dat me meteen greep en nooit meer heeft los gelaten.

Tibet 2

De Tibetaanse hoogvlakten

Tibet ligt in het Zuiden van China. Tegen Nepal aan. Ze delen het Himalaya gebergte. Een fascinerend berglandschap. IJsblauwe meren wisselen af met dramatisch besneeuwde pieken en lege toendra's met ijzersterke yakken. Het leven in Tibet is hard. Met een gemiddelde hoogte van 3.500 meter zit er merkbaar weinig zuurstof in de lucht. Het klimaat is er ruig. Dagen met ijzige temperaturen en een brandende zon zijn er geen uitzondering. Gewassen groeien er nauwelijks. Het basis dieet bestaat uit alles wat de yak te bieden heeft. Een soort rund, maar dan vele malen groter en opgewassen tegen dat ruige klimaat. Tibetanen drinken zijn melk, maken er kaas van, de zo typische yakboter thee en uiteindelijk eten ze ook het vlees. Als een stuk grond hen niet langer bevalt of kan voeden, trekken ze verder. Een nomadisch bestaan. Al begint dat langzaam steeds verder uit te sterven.

De Chinese bezetting

Vóór ik Tibet bezocht wist ik vrijwel niets van de politieke situatie. Ik wist dat Tibet onderdeel was in een strijd tijdens de Culturele Revolutie van Mao Zedong. In 1950 versloeg zijn leger de Tibetanen. Tibet was vanaf dat moment bezet door de Chinezen. Of zoals de Chinezen het verwoorden: bevrijd. 9 jaar later moest de geestelijk leider van de Tibetanen, de dalai lama, vluchten. Vanuit zijn prachtige woonplaats in Lhasa legde hij de immens zware tocht dwars door de bergen af naar India. Tot op de dag van vandaag leeft hij daar in McLeon Ganj in ballingschap. In de decennia die volgden hebben tienduizenden Tibetanen hem gevolgd. Op de vlucht voor hun eigen identiteit. Elke Tibetaan wordt door de dalai lama persoonlijk welkom geheten in India. Het klinkt misschien als een mooi samenkomen, maar niets is minder waar. De Tibetaanse cultuur wordt steeds verder uitgehold. Kloosters worden in brand gestoken. Monniken omgekocht. Han Chinezen krijgen een premie van de Chinese regering als ze verhuizen naar Lhasa in Tibet. Op die manier willen de Chinezen de Tibetaanse cultuur steeds verder uitdrijven. Op naar één groot rijk met exact dezelfde gebruiken en leefwijze. Vreselijk...Zeker als je er even tussen in staat. Met je eigen ogen ziet hoe op elke straathoek in Lhasa een Chinese agent zwaar bewapend staat te schreeuwen. Er nog maar één echt origineel Tibetaanse wijk is. Tibetaanse gidsen in de openbaarheid je niet het eerlijke verhaal durven te vertellen. Het is één grote onderdrukking. Het heeft me diep heeft geraakt. 

Tibet 3

Gastvrijheid en een rijke cultuur

Los van de politieke situatie en dat het goed is dat met eigen ogen te zien, is Tibet bovenal ook een geweldig mooie regio. De eindeloos ijle landschappen zijn fenomenaal. Niets dat vergezichten en leegte. Prachtig! En de Tibetanen zelf zijn de kers op de taart. Tibetanen zijn het meest zachtaardige volk dat ik ooit heb ontmoet. Ze zijn sterk boeddhistisch en dragen dat ook uit. In hun dagelijkse leven en de omgang met toeristen. Ze zijn gastvrij, open en delen ontzettend graag. Zeker in de veiligheid van hun eigen huisje. Ze vertellen je graag over hun boeddhistische rituelen. Over wat dat voor hen betekent. Hoe ze dat overdragen op hun kinderen. En heel soms durven ze ook openlijk te praten over de dalai lama. Iets wat officieel verboden is. Het is hun spiritueel leider en ze hebben een groot respect voor deze bijzondere man.

Kortom, Tibet heeft me geraakt. Tot in mijn tenen. Ik zou je zeker aanraden deze regio eens te bezoeken en daar niet al te lang meer mee te wachten. De veranderingen gaan snel. Helaas...Als je van plan bent Tibet te bezoeken, mag je me altijd mailen voor tips. Die heb ik zeker voor je. Fijne dag!

 

Alle reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst