Waarom reizen een vloek is

Reismeisje 07 september 2016

Reismeisje8

Dit artikel is geupdate in oktober 2019

De titel van dit artikel lijkt in eerste instantie misschien haaks te staan op één van mijn grootste passies. Reizen. Niets is minder waar. Júist omdat ik reizen zoiets moois en prachtigs vind, ervaar ik het soms als een vloek. Zeker sinds ik de wereldreis maakte. Bijna een jaar lang de wereld over reizen en elke dag opnieuw kiezen hoe je de dag door wilt brengen. Blijven we nog een paar nachten hier, pakken we het vliegtuig of stappen we in de bus naar dat idyllische strandje? Dat waren de grootste beslissingen gedurende die wereldreis. Het klinkt ongelofelijk luxe. Ik snap dat dat het ook is in de ogen van veel mensen. Tegelijkertijd vind ik het juist veel zeggen dat we zoiets als met de dag leven als iets luxueus zijn gaan ervaren. Sinds wanneer zijn we meer gaan geven om materiële dingen dan het creëren van mooie herinneringen? Beléven. Het leven léven. 

Ik weet nog dat we terug kwamen van die wereldreis. Ik was onwijs blij om iedereen weer te zien. Mijn vader en vriendinnen op Schiphol. Armen vol ballonnen en tranen van blijdschap. Heerlijk. Ik was weer 'thuis'. Na de eerste 2 á 3 weken was dat weer normaal. Thuis zijn. Begrijp me niet verkeerd, ik ben ook ongelofelijk graag thuis. Uiteindelijk is de plek waar ik in mijn huispak op de bank kan zitten, omringd door de mensen van wie ik houd, iets wat ik écht nodig heb. Net zoals dat je thuis op die bank kunt dromen over tropische stranden in Frans Polynesië of carnaval vieren in Brazilië, kun je tijdens een langere reis thuis romantiseren. En dan ben je weer een paar weken thuis en is alles genormaliseerd. Heb je iedereen weer gezien en blijkt er weinig veranderd te zijn. Terwijl ik zó veel had mee gemaakt. Had geleerd, ervaren en ontdekt. Over de wereld én mezelf. Hoe vind je dan je weg weer in dat 'gewone' leven? Dat is waar ik onwijs mee worstelde...

Brazilie Pantanal2

Het leven in Nederland na een wereldreis

Ik weet nog dat ik het huis van binnen gingen schilderen. Dat was misschien ook wel nodig, maar het gaf me vooral iets te doen. Een bezigheid. Ondertussen luisterde ik muziek en dacht ik na over het afgelopen jaar. Liet ik alles weer de revue passeren. Het voelde alsof ik een soort figurant in mijn eigen leven was. Een jaar terug, hop, opgepakt en ergens in de wereld neer gezet. Mijn thuis met me mee reizend. Soms met heimwee en vaak met warmte dacht ik aan Nederland. Een jaar later, hop, weer opgepakt en weer terug gezet. Zo voelde het voor me. Alsof het leven hier een jaar was stil gelegd en ik er weer in werd gezet vanuit het niets. Misschien denk je nu 'fijn toch?'. Je vertrouwde familie weer om je heen, je gezellige vrienden waar je weekend borrels mee hebt, een fijn huis en de bekende Albert Heijn waar je instantly de weg weer weet. Dat klopt ook wel. Dat wás ook fijn. Ik kon het alleen niet helemaal bij benen. Ik verlangde naar 's ochtends wakker worden, in mijn slippers schieten en in de ochtendzon ontbijten. Wel zien hoe de dag loopt. Inspirerende mensen ontmoeten. Buiten zijn. Proeven van andere culturen. En 's avonds eten bij straatstalletjes. 

travel quote

Op de een of andere manier heb ik echt na die eerste weken een soort koude douche gekregen. Wat me met een gevoel heeft achter gelaten wat ik lastig in woorden uit kan drukken. Een gevoel van rijkdom en dankbaarheid voor waar mijn wieg heeft gestaan. Dat dat juist op een deel van de wereld is, wat maar zo'n ontzettend klein deel van de totale aardbol uit maakt. Juist door de reis die we hebben gemaakt, waarbij je serieus kan zeggen dat mensen het in 9 op de 10 landen heel wat minder hebben dat wij, besef ik me dat meer dan ooit. Tegelijkertijd valt in het verlengde daarvan de extreme luxe me zo op. Niet alleen in materieel opzicht, maar ook in de al genoemde Albert Heijn bijvoorbeeld.

Hebben we nu echt 6 soorten ham nodig?! Of 10 soorten pastasaus uit een pot, die niets met een echt verse tomatensaus meer te maken hebben?! Of wat te denken van de keuzes waar we als gemiddelde Nederlander voor staan; verzeker ik me extra of niet? Huis kopen of toch maar huren? Voor welke basisschool kies ik voor mijn kind? En waar zullen we dit keer een pizza bestellen? Roepen.  

Wat ik eerst nog een heerlijke luxe vond, ervaar ik nu meer als irritant. Ik kan het niet anders omschrijven. Ja, al die keuzes zijn een enorme rijkdom en ik doe er zelf op mijn manier zeker ook aan mee. Tegelijkertijd; we hebben het zo on-ge-lo-fe-lijk goed hier in Nederland en het is tijd dat we dat eens ECHT gaan beseffen. Niet zo veel zeuren en waarderen wat er is! We hebben onze eigen uitdagingen hier, ook waar, maar geloof me; het staat zo in het niet bij de vraagstukken waar 80% van de wereldbevolking dagelijks mee worstelt...

Kortom, ik had toch een tikkeltje moeite met landen in Nederland. Hoewel ik me ook op reis ontzettend Nederlands heb gevoeld en dit echt mijn thuis is. Het heeft echt een poosje geduurd voor ik weer helemaal gewend was en mijn draai had gevonden. Eentje waarin ik de fijne oude dingen kon omarmen en tegelijkertijd de dingen die ik vanuit de wereldreis had geleerd in mijn leven kon integreren. Dat was echt soms een zoektocht. Mocht je van plan zijn een langere reis te gaan maken; weet dat dit er bij hoort. Dit zoeken. Dat schuren. Het even nergens meer thuis zijn. Ik weet ondertussen dat het heel logisch is na zo'n intense reis en dat het ook allemaal weer goed komt Knipogen. Heb geduld en wees dankbaar voor thuis én het reizen. Ook al zul je dat laatste misschien, net als ik, een tijdje als een 'vloek' zien. Alles heeft zijn tijd nodig...

Ik ben benieuwd of dit herkenbaar is voor je?

#reizen #backpacken #persoonlijk #wereldreis

40 reacties

  • Marleen

    07 september 2016 om 08:08

    Ik kan mezelf helemaal terug vinden in jou verhaal. Het heeft bij mij 1,5 jaar geduurd voordat ik weer gewend was aan het Nederlandse leven, mijn reis duurde ook 1,5 jaar en toen was ik binnen een week gewend! Succes ermee

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Marleen

      07 september 2016 om 09:02

      Ow echt?! Jeetje. Wel fijn om te lezen dat zo veel mensen dit herkennen...

      Beantwoorden

      • Karlijn Reismeisjenl

        30 september 2016 om 10:05

        Mijn vriend en ik zijn net 2 weken terug van onze reis van 5,5 maand en het is inderdaad erg herkenbaar. Ik omschrijf het als een misplaatst gevoel, alsof je in Nederland tussen wal en schip belandt.. Alles voelt gek maar tegelijkertijd (te) vertrouwd. Wij zijn tot de conclusie gekomen dat het romantiseren van het thuisfront (wat wij op reis hebben gedaan) daar heel veel mee te maken heeft. We starten volgende week beiden met een nieuwe baan en hopen ook echt dat dat het acclimatiseren bevordert

        Beantwoorden

    • gerben Marleen

      07 september 2016 om 12:53

      Leuk/goed om te lezen dat anderen dit ook overkomt (sorry :-)).

      Beantwoorden

  • Noortje Timmermans

    07 september 2016 om 08:09

    Ow dit is zo herkenbaar!!! En zo niet uit te leggen aan vrienden...En ik worstel er nog steeds mee. Dit is echt wel een beetje de keerzijde, maar ik zou t reizen er zeker niet voor willen laten! Het geeft je ook de rijkdom om je echt te beseffen dat t anders kan zijn en dit over te dragen aan mensen in nl die geen idee daarvan hebben. Succes ermee!

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Noortje Timmermans

      07 september 2016 om 09:03

      Nee, ik ook absoluut niet Noortje! Helemaal eens. Maar het is erg lastig uitleggen inderdaad...

      Beantwoorden

  • Eva

    07 september 2016 om 08:16

    Ik ervaar dit vrijwel na elke reis (en dan bijv van een maand..) Dus kan je gevoel helemaal begrijpen, zeker na zon lange periode.

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Eva

      07 september 2016 om 09:04

      Fijn om te lezen dat jij, en met jou veel meer mensen, zich hierin herkennen. Ik dacht even dat het aan mij lag ;-).

      Beantwoorden

  • Linda op Reis

    07 september 2016 om 08:17

    Erg herkenbaar! Toen ik terug kwam van 8 maanden Afrika kon ik het niet over m'n hart verkrijgen om 80 of 100 euro uit te geven aan schoenen of een jeans. Dat is in Afrika een maandsalaris. Dan realiseer je je pas hoe bevoorrecht we zijn in NL!
    En dat gevoel van een vloek duurde bij mij wel 9 maanden, daarna was ik pas gewend aan het leven in Nederland. Dus succes ermee!

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Linda op Reis

      07 september 2016 om 09:05

      Brrrrr. Dat hoor ik toch wel van meer mensen...Stiekem hoop ik toch dat ik wat eerder ga landen ;-).

      Beantwoorden

    • gerben Linda op Reis

      07 september 2016 om 12:54

      Snap helemaal wat je zegt Linda... Het zal wel iets van een balans zijn wat je moet vinden. Wij allemaal hopelijk :-)

      Beantwoorden

  • Carla

    07 september 2016 om 08:21

    Mooi geschreven en absoluut herkenbaar. Al hebben wij geen wereldreis gemaakt, na 5 weken Zuid-Amerika met onder andere het arme Bolivia kijk je toch ineens anders naar de Nederlandse welvaar en luxe. Maar ook dat gevoel was na een aantal weken weer verdwenen, je went toch weer snel. Helaas zou ik bijna zeggen, het is soms wel goed bewust bij dingen stil te staan.

    [reactie was ineens verdwenen, dus mocht hij er 2 of 3 keer tussen staan... sorry :)]

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Carla

      07 september 2016 om 09:06

      Dat is het zeker, maar het is ook weer goed mee te draaien in hoe het leven hier is. Dat is nu eenmaal ook hoe het is. Dat stukje bewustwording, daar gaat het inderdaad echt om.

      Beantwoorden

  • Erik Pardon

    07 september 2016 om 08:39

    Ik word vaak als het ware agressief na een mooie, verre reis. De complete waanzin van het gejaagde leven, onnodige stress, het werk dat eigenlijk zo relatief is, files enz. En de meeste mensen die in sé echt niks weten wat zich afspeelt buiten hun eigen "kerketoren" cocon.

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Erik Pardon

      07 september 2016 om 09:07

      Hahaha, hier moet ik toch een beetje om lachen. Gewoon om je ongezouten eerlijkheid ;-). En je hebt nog gelijk ook!

      Beantwoorden

    • Marije Erik Pardon

      08 november 2016 om 09:44

      Ah! Die snap ik zóoo.. :)

      Beantwoorden

  • Emilie

    07 september 2016 om 08:40

    Ik woon zelf in het buitenland en ervaar hetzelfde. Nederlanders hebben het zo goed, en ipv er van aan het genieten klagen ze over vertragingen, telefoonmaatschappijen, het weer en hun manager of nog erger een saai bedrijfsuitje dat jou door jou werkgever wordt aangeboden.

    Alles is heel efficient en goed geregeld maar ondertussen voeden we elkaar op op straat, als je een bekende tegenkomt in een winkelstraat en even niet realiseert dat je in de weg staat krijg je zo een scheldwoord naar je hoofd of als je even staat te dromen bij de kassa of het balkje vergeet ertussen te leggen dan voel je duidelijk aan je omgeving dat dat 'echt niet kan'.

    Ook hou ik van Nederland en mis ik het soms, direct mogen zijn, de kneuterigheid en krijg ik energie van hoe blij we zijn als het eindelijk weer eens terrasweer is.

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Emilie

      07 september 2016 om 09:09

      Waar woon je? Daar ben ik benieuwd naar! En het klopt wat je zegt. We groeten elkaar hier op straat niet eens...Zien elkaar niet meer zo staan of zo. Wat een verschil met andere landen he.

      Beantwoorden

  • Michelle

    07 september 2016 om 08:59

    Zo enorm herkenbaar. Dat vind ik ook een nadeel van het reizen maar kan het toch niet laten. Het Is zo een mooi gegeven. Het Is lastig om erover te praten omdat niemand het echt begrijpt. Zelfs mijn vriend waarmee ik heb gereist heeft dit gevoel niet zo extreem als mij.

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Michelle

      07 september 2016 om 09:10

      Zooooo fijn om al die reacties van herkenbaarheid te lezen :-).

      Beantwoorden

  • Karin I traveladdict

    07 september 2016 om 09:00

    Heel herkenbaar!! Ik zit standaard in een dip als ik terugkom van een langere reis. De ene keer is ie wat langer of heftiger dan de andere, maar hij komt sowieso! Toen ik een jaar was weg geweest en terugkwam in december (kououououdddd), duurde die dip zo lang, dat ik me afvroeg of ik het achteraf wel de moeite waard vond om zo'n ongelofelijk tof jaar te hebben gehad. Het antwoord daarop is overigens ja hoor, want de herinneringen aan die vervelende periode drijfven vanzelf weer naar de achtergrond. Gelukkig maar! Sterkte met het wennen hier en zorg dat je altijd minimaal 1 reis geboekt hebt om naar uit te kijken ;)

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Karin I traveladdict

      07 september 2016 om 09:11

      Dat laatste is inderdaad een goede ;-). Ik hoop dat deze dip niet al te lang aan gaat houden...

      Beantwoorden

  • Christian De Witte

    07 september 2016 om 09:03

    Beste, Ik begrijp je volkomen en ben helemaal met jou eens. We hebben zoveel luxe en keuze..... Verschrikkelijk !! Heb wel uit geleerd door de jaren heen deze luxe opzij te zetten en genietenten van de kleine grootse dingen die we hebben. Gewoon van de zon die opkomt, De pracht van de douw op de bloemen en planten, .....

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Christian De Witte

      07 september 2016 om 09:12

      Mooi gezegd Christian! Niets aan toe te voegen!

      Beantwoorden

  • Marcella

    07 september 2016 om 09:14

    Dit is echt ontzettend herkenbaar! Ik heb jaar als au pair gewerkt in Amerika en had daar gewoon een 2e leven opgebouwd, een leven wat nooit meer terug komt en dat hakte er heel erg in toen ik eenmaal thuis was. Thuis was inderdaad zoals jij ook al zegt het leven gewoon door gegaan. Iedereen was nog 'hetzelfde', terwijl ik zoveel had meegemaakt en gezien en ervaren en dat valt niet altijd uit te leggen. Heeft me echt een aantal maanden geduurd voor ik weer een beetje gewend was.

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Marcella

      07 september 2016 om 12:25

      Zoals jij het beschrijft kan ik het me inderdaad helemaal voorstellen. Zeker als je echt ergens een soort tweede leven hebt opgebouwd.

      Beantwoorden

  • Tamara

    07 september 2016 om 09:16

    Helemaal eens! Ik woon zelf bijna twee jaar in het buitenland en heb daarvoor veel gereisd. Mede door mijn "emigratie" en ik daardoor het leven in NL van een afstand bekijk, ben ik me veel dingen gaan realiseren. Idd hoe goed het leven is in NL, maar ook hoe "klein" je soms denkt. Er zijn in NL zo weinig invloeden van buitenaf, wat heel veilig is, maar waardoor je als mens, mijn inziens, soms ook naïef denkt en (misschien onbewust) niet open staat voor wat er allemaal in de wereld gebeurd. Al leef ik in Spanje, de mensen zijn hier arm en de leefsituatie is in niets te vergelijken met NL, maar ze zijn in veel opzichten positiever dan wij Noord Europeanen, wij kunnen goed klagen om.. Ik ben zo blij dat ik het nu van een afstand meemaak, je leert enorm en het maakt je "open minded".

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Tamara

      07 september 2016 om 12:26

      Mooi gezegd Tamara! Dat een paar landen Zuidelijker al zo'n verschil maakt he.

      Beantwoorden

  • Chantal

    07 september 2016 om 09:25

    Herkenbaar, Vooral het deel dat niemand echt begrijpt wat je allemaal hebt meegemaakt. Mensen vragen hoe je 'vakantie' was, Terwijl reizen en vakantie voor mij 2 verschillende dingen zijn. Als je reist ben je druk met het uitstippelen van je route en hoe je die het beste kan uitvoeren. Dat je uren in bussen, vliegtuigen en treinen zit, dat zien ze niet. Alle voorbereiding die eraan vooraf gaat, ook niet. En als ik dan weer geaard ben, wil ik weer weg... Ik word er erg onrustig van! Maar ik voel me enorm rijk dat ik deze reizen mag maken!

    Beantwoorden

    • Pauline Chantal

      07 september 2016 om 09:49

      He-le-maal mee eens! Ik ben na mijn reis minder om materiële zaken gaan geven. Inmiddels heb ik een fulltime baan en zou ik een mooi huis kunnen kopen. Maar ik heb er bewust voor gekozen om te leven op een kamertje van 8 m2. De ruimte heb ik toch niet nodig, en het geld wat ik over houd, besteed ik aan nieuwe reizen of 'ervaringen'. Toch is het moeilijk om niet meegesleurd te worden met de dagelijkse sleur van Nederland, en word ik ook wel eens een klein beetje 'hebberig' van alle mensen om mij heen die nieuwe kleren kopen of een nieuwe inrichting aanschaffen. Dus ik moet mezelf er once in a while aan helpen herinneren hoe gelukkig ik was tijdens een hike door de dichtbegroeide jungle, waar het zweet met straaltjes over mijn rug liep en waar je moest poepen in een gat in de grond. Dat was puur geluk. En ik hoop dat ik nog veel van dat soort momenten mag en kan meemaken in de toekomst. Ik ben nu aan het sparen (dankzij een lage huur gaat dat goed) en over twee jaar zeg ik mijn baan op en ga ik weer op avontuur!

      Beantwoorden

    • Reismeisjenl Chantal

      07 september 2016 om 12:28

      Ow ja! Gisteren had ik inderdaad nog iemand die vroeg hoe mijn 'vakantie' was geweest ;-). Laat maar dacht ik toen. Heeft geen zin om uit te leggen...Die onrust ken ik nu dus ook...

      Beantwoorden

  • Ilse

    07 september 2016 om 09:43

    Heel herkenbaar! Na een reis van 3 maanden door zuid-Amerika, had ik echt wel moeite met het gejaagde westerse leven weer. Hoe geweldig je je voelt na zon reis, des te groter de domper wordt als je thuis bent.
    Je kunt je ervaringen slecht delen, gezien velen het niet echt begrijpen.. Inderdaad het verschil in cultuur, wat mij juist erg aantrekt van reizen, is voor anderen niet te bevatten. De eenvoud die zo 'bevrijdend' aanvoelt, wordt door de mensen hier gelijk weer weg geveegd.
    Het is ook 1 van de redenen waarom ik er echt over na heb gedacht om te emigreren. Alleen die stap vind ik toch ook wel erg eng..

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Ilse

      07 september 2016 om 12:29

      Ja, dat kan ik me voorstellen. Emigreren is ook weer een ander iets. En uiteindelijk wordt het leven overal een beetje 'gewoon' of zo, maar dat de levensinstelling elders anders is, is wel een feit ja.

      Beantwoorden

  • Lotte

    07 september 2016 om 09:44

    Wij gaan over 4 weken op wereldreis met onze 2 dochters dus na terugkomst ben ik heel benieuwd
    Hoewel ik wel iemand ben die zich er heel goed van bewust is dat de luxe van Nederland uniek is dat je levensloop afhangt van waar je geboren word om maar te zwijgen of mensen met meerdere kinderen die elke dag naar de opvang moeten fulltime Jobs voor die 2 te dure auto's en te hoge hypotheek
    Keuzes keuzes keuzes

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Lotte

      07 september 2016 om 12:30

      Wauw Lotte! Wat een gaaf avontuur heb je voor je liggen, zeker met je gezin. Heerlijk. Lekker van gaan genieten! Daarna zie je wel weer ;-).

      Beantwoorden

  • Jeroen

    07 september 2016 om 09:53

    Bijzonder om te lezen, en nog meer hoeveel bijval je krijgt.
    Kan het ook niet anders als beamen. Nederland is voor mij 1 van de beste landen om in te wonen. Dat we het zo goed hebben maakt het eigenlijk zo vreemd dat we ook zoveel kunnen klagen (en ja ook ik doe hier aan mee) maar ik denk dat dit ook bij die welvaart hoort op 1 of andere manier. Ook de onnodige stress en agressiviteit (met name om die ene cm op de weg) die ik hier soms ervaar is echt zo belachelijk irrelevant. Het is maar werk... tenzij je arts of iets in die richting bent is het niet belangrijk genoeg om je heel erg druk over te maken. Er vallen vast geen doden door.
    Wat ik eigenlijk het meest vreemde vind is dat de meeste mensen zo onwetend lijken. Ze zijn, zoals hierboven ook al eens omschreven is, alleen met hun eigen coconnetje en directe omgeving bezig. Ze lijken blind voor wat er om ons heen gebeurd, hoe het in andere landen is, hoe belachelijk goed we het hier hebben en ook hoe slecht we voor onze eigen omgeving zorgen.
    Als je dit probeert onder woorden probeert te brengen kijken veel mensen je leeg aan en interesseert ze het echt helemaal niets en kunnen ze er zich ook niets bij voorstellen. Zo jammer...
    reizen maakt je rijker, zoveel rijker dat het voor anderen soms niet te bevatten is. Deze rijkdom zit niet in geld of spullen maar in je blik en in je hart. Hoe frustrerend het nu misschien ook lijkt, wees er dankbaar voor. Je bent 1 van die personen die wel gezien heeft hoe het ook kan zijn. Hou dit bij je, ook al verval je hier uiteindelijk ook weer in 'het oude patroon'. Denk er soms gewoon aan terug en wees gewoon lekker de persoon die jij wil zijn ongeacht wat al die andere coconnetjes er van denken ;-)

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Jeroen

      07 september 2016 om 12:32

      Ik krijg echt kippenvel van je reactie Jeroen. Prachtig verwoord en ik had het niet meer met je eens kunnen zijn <3.

      Beantwoorden

  • Sharon

    07 september 2016 om 10:09

    Ik vind dit enorm herkenbaar! Alleen al bij het lezen van de titel wist ik wat er ging komen haha. Ik heb precies hetzelfde gehad nadat ik eenmalig 4 maanden in België heb gewoond en gewerkt en vervolgens, in de 1,5 jaar daarna, twee keer 4 a 5 maanden in mallorca heb geleefd. In de perioden dat je weg bent van thuis zie je zoveel, je maakt van alles mee en leert zoveel over jezelf en over de wereld waardoor je dingen ook echt in een ander perspectief gaat zien. Maar zodra jd thuis komt lijkt het of daar de Klok heeft stil gestaan. Ik moet eerlijk zeggen dat ik door deze ervaringen het reis virus bij mezelf heb aangewakkerd, sindsdien wilde ik steeds liever weg en begon ik me af te vragen of ik hier nog wel helemaal kon aarden. Ook de gevoelens van 'onrust en stilstaan' zijn nog steeds regelmatig voelbaar en ik heb regelmatig moeite met bepaalde 'kortzichtige' standpunten van mensen om mij heen of overdreven luxe, zoals de 50 jam soorten bij de jumbo

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Sharon

      07 september 2016 om 12:34

      Dank voor je eerlijke reactie Sharon. Ik snap je. Ik denk dat we elkaar hier allemaal snappen ;-). Echt. Reizen is het mooiste wat er is en tegelijkertijd voelt het soms als een vloek!

      Beantwoorden

  • Aukje

    07 september 2016 om 10:17

    Ik snap het helemaal. Ik heb dat gevoel de laatste tijd ook, en ben niet eens op wereldreis geweest.... (Gelukkig wel al wat mooie reizen gemaakt!) Ik denk dat het juist heel goed is om je daar bewust van te zijn en je daar ook aan te irriteren of, zoals ik, je een beetje verdrietig door te voelen . Zo waardeer je wel meer wat je hebt én ik denk dat het ook empatischer maakt naar mensen die het minder goed hebben, die bijvoorbeeld alles achter hebben moeten laten om het geweld in hun land te ontvluchten.
    Geniet maar even van het rotgevoel, en doe er vooral wat goeds mee! En geniet vooral na van alle geweldige ervaringen!

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Aukje

      07 september 2016 om 12:35

      Je hebt gelijk Aukje, thanks!

      Beantwoorden

  • Sharon

    07 september 2016 om 10:21

    Mijn reactie komt niet helemaal door.. Anyway, wat de rest ook schrijft, alles dat je onderweg leert, ziet en mee maakt zorgt ervoor dat je anders in het leven komt te staan en nee, anderen die niet reizen begrijpen dit niet. En dat kan heel frustrerend zijn. Maar uiteindelijk ben ik blij met de keuze om te reizen, want ik ben uit mijn cocon gekropen, ik leef en slaap wandel niet door het leven zoals sommigen anderen doen. En ondanks de onrust, of het feit of ik nu in Nederland zal aarden of niet, alle mooie ervaringen en veranderingen hebben mij gemaakt tot wie ik nu ben en dat zou ik nooit meer anders willen doen.

    Beantwoorden

  • Malu

    07 september 2016 om 10:22

    Bedankt voor je openhartigheid. Wat een eerlijk artikel. En zo waar! Vorig jaar mei kwamen mijn vriend en ik thuis na 8 maanden reizen. En het voelde zoals jij het omschreef. Eerst super leuk om alles en iedereen te zien en ontmoeten, en dan inderdaad de dynamiek en spontaniteit missen. Plus... Tijdens de reis leef je ZO intens. Gewoon zoals het eigenlijk elke dag zou moeten zijn: intens, spontaan en vol nieuwe avonturen. Gewoon omdat wij het zo gaaf vonden, besloten wij na 2 maanden om weer te gaan. Dus samen 1 jaar gewerkt en hard gespaard en nu: live vanuit Nieuw-Zeeland. Morgen naar Indonesië. We verwachten een jaar weg te zijn. Succes met wennen, en volg je hart! Liefs, Malu.

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Malu

      07 september 2016 om 12:36

      Wauw wauw wauw Malu :-). Ha! Prachtig! Super dat jullie je hart zo hebben gevolgd. Dat zouden meer mensen moeten doen inderdaad. Heel veel plezier, carpe diem :-)!

      Beantwoorden

    • Gerben Malu

      08 september 2016 om 13:44

      Klinkt te gek malu! Geniet van jullie trip (en het lekkere eten in Indonesië :-))

      Beantwoorden

  • Jessica

    07 september 2016 om 10:42

    Ik kan me ook helemaal aansluiten bij jou verhaal. Ik ben nu 2 jaar terug van een 3 jaar durende wereldreis en nog ben ik niet helemaal gewend. Beetje bij beetje gaat 't steeds beter, maar vraag me af of het echt helemaal gaat wennen. Ik heb zelf bij een psycholoog gelopen hiervoor...

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Jessica

      07 september 2016 om 12:38

      Jee. 3 jaar is ook pittig hoor. Om dan weer terug te komen en ook weer in de structuur te moeten passen...Succes!

      Beantwoorden

  • Ilse

    07 september 2016 om 11:05

    Heel herkenbaar!

    Beantwoorden

  • Leon

    07 september 2016 om 12:01

    Ik genoot juist weer van de luxe die ik voor het reizen niet zag. De goede wegen, er is altijd een supermarkt op loopafstand, de variatie van het eten. Waar ik me wel aan ergerde, en nog steeds is de mentaliteit van de Nederlanders, snel geïrriteerd, de geslotenheid, het zeiken op alles om niets brr.

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Leon

      07 september 2016 om 12:39

      Ja, dat is natuurlijk ook allemaal waar. We kunnen hier in zo'n ongelofelijke luxe leven. Dat zie je pas echt als je er een poosje uit bent geweest he.

      Beantwoorden

  • Thea

    07 september 2016 om 13:20

    Tuurlijk zijn we 6 soorten ham nodig ;-)

    Beantwoorden

  • Thea

    07 september 2016 om 13:25

    Tuurlijk zijn we 6 soorten ham nodig ;-)
    Jij weet wel waarom wendy!

    Als je een kind krijgt heeft dat zelfde soort impact
    Veel dingen doen er niet meer toe. Er zijn zoveel babyschoentje maar Heel veel dingen ben je helemaal niet nodig. Ik doe niet mee aan de babybenodigdheden hetze.

    En als je kinderen groter worden krijgen ze meer spullen.
    Verzamel herinneringen geen spullen :-)

    Beantwoorden

    • Thea Thea

      07 september 2016 om 13:29

      Babyschoentje = babyspullen....automatische spellingscontrole.....ook overbodig!!! :-) :-)

      Beantwoorden

      • Reismeisjenl Thea

        07 september 2016 om 14:29

        Whahaha! Thea in de bocht ;-). Kan me voorstellen dat het krijgen van een kindje inderdaad hetzelfde effect kan hebben. Verzamelen van mooie herinneringen, daar gaat het inderdaad om! xx

        Beantwoorden

  • Dominique || dominiquetravels.com

    07 september 2016 om 22:39

    Ik heb vijf jaar lang in het buitenland gewoond en me toen heel Nederlands gevoeld. Nu ik terug ben, voelt alles normaal. Dat was even wennen, tot ik me realiseerde wat een mogelijkheden we hebben in Nederland. Ik heb nu vier reisjes in de pijplijn staan voor het einde van dit jaar. Toen ik in het buitenland woonde reisde ik echt niet zoveel!

    Beantwoorden

  • Inge

    07 september 2016 om 23:13

    Ik ben vorig jaar 2 maanden weggeweest en toen had ik een maand na terugkomst ook een dip. Maar meer in de zin van 'is dit het nou' elke dag werken, 's avonds sporten of thuis en in het weekend een feestje en dus elke dag/week/maand hetzelfde pfoee... En dan heb ik nog een super leuke baan!
    Maar ook die dip gaat voorbij! Inmiddels ben ik dit jaar weer 2 maanden gaan backpacken en ben net terug dus de dip moet nog komen haha. Wat ik ook merk is wat je schreef, dat je reis uitleggen, ja dat gaat gewoon niet! Waar begin je, wat moet je zeggen tegen mensen die ieder jaar naar Frankrijk gaan? Het is toch vooral een geweldig gaaf gevoel!

    Succes en mooie blog!

    Beantwoorden

  • Nikki

    08 september 2016 om 08:22

    Ik heb dit ook gehad nadat ik na twee jaar terug kwam uit Australië. Ik ben nu na 1,5 jaar terug en heb nog steeds heimwee daarnaartoe, terwijl ik nooit heimwee naar Nederland heb gehad.
    Nu aan het studeren maar, zodra dat diploma in de pocket is ga ik weer op reis. Ik kan niet wachten..

    Beantwoorden

  • Laura

    07 november 2016 om 18:33

    Ik herken het meteen. Alleen heb ik er nu nog steeds last van.
    Laatste reis was 2 jaar geleden en "slechts" 3 weken.
    Mijn hart wil elke dag mijn backpack inpakken en vertrekken.
    Echter als er een kleine van 1,5 jaar rondloopt dan moet er iets meer planning en finacieele zekerheid zijn om een grote reis te gaan doen.
    Ik vrees dus dat ik voorlopig ook nog wel even last houd.
    Ik hoop dat het bij jou snel minder word. Al denk ik niet dat het ooit weer weg gaat.

    Mochten er trouwens mensen zijn met reistips met een kleintje dan horen wij het graag.

    Beantwoorden

  • Evitha

    08 november 2016 om 08:47

    Zooo herkenbaar en geloof mij het gaat inhouden dat je regelmatig onrust in je kont voelt om niet weer weg te gaan!! Worstel ik regelmatig mee

    Beantwoorden

  • Marije

    08 november 2016 om 09:41

    Herkenbaar! Toen ik 18 jaar werd ben ik voor het eerste een paar maanden alleen naar Canada gegaan. Ik heb me een aantal jaar niet lekker gevoeld in NL. De rust, de ruimte, ik miste het vreselijk! Het gestresste leventje hier irriteerde me mateloos. Nog steeds merk ik dat ik Canadeese trekjes overgenomen heb. Zo check ik bijvoorbeeld nooit meer mijn bus/ trein tijden (ja soms om een richtlijn te weten omdat er 's avonds laat geen meer rijden) maar ze komen meestal toch elk kwartier. Na 4 jaar onvrede ben ik terug gegaan.. Het was een verademing! Ergens romantiseerde ik het beeld al was er ook veel realiteit. Door terug te zijn geweest ben ik NL gewoontes weer meer gaan waarderen... Maar ergens dat knagende gevoel....
    Vorige week kwam ik terug uit Israël; het landen is fijn. De dag erna werd ik gelijk weer dat 'gevoel' ... het gejaagde, gestresste leventje hier, maar soms ook kortzichtig in mijn ervaring. De perfecte groenten en fruit in de schappen. Ik ben blij dat AH nu ook buitenbeentjes verkoopt, maar hoezo buitenbeentjes?! En waar blijven al die minder perfect gevormde groenten en fruit?! Ook in Jeruzalem leven 1/4 in voedselonzekerheid! Ik heb de vluchtelingenkampen gezien, gezinnen, de kinderen op straat..
    Ja ik doe zeker ook aan dat luxe leventje mee en ergens zit dat ook in mij. Ik ben een harde werker, een pietjeprecies student, ik hou van deadlines, ik hou van de luxe.. Maar ik probeer door dat ik het tegenbeeld gezien heb wel bewuster, intenser te genieten van het leven hier en het beseffen van het geluk wat wij hier in het rijke NL wonen.
    Straks weer wintersport en dan een jaar naar Australië.. Het vooruitzicht op nieuwe reizen houd mij altijd weer op de been. Maar zoals mijn ouders zeggen: 'als je weer terug komt zul je steeds minder hier kunnen wennen als je de rust, ruimte en vrijheid steeds meer proeft'
    ZIE de dingen om je heen, GENIET van je zegeningen, en DEEL ervan!

    Beantwoorden

  • Louise

    08 november 2016 om 12:45

    Ik ervaar Nederland helemaal niet als een goed land. Dat vond ik al voor mijn reis van een maand door zuidoost azie, maar die reis heeft dit zeker bevestigd. Geluk en comfort blijven relatieve zaken en ik denk dat de meeste mensen de nadelen van Nederland gewoon voor lief nemen omdat we 'niet mogen klagen' in dit 'goede land'.

    Beantwoorden

  • Evelien

    08 november 2016 om 13:41

    Je had het niet beter kunnen zeggen! Ik ervaar precies hetzelfde, en ik vind het verschrikkelijk. We zijn nu 5 weken thuis en ik kan niet wennen aan het leven thuis, hoezeer ik me familie en vrienden heb gemist. Ik probeer er vanalles aan te doen dit gevoel weg te krijgen maar ik vind het erg lastig. En ik snap zeker wat je bedoelt dat reizen een soort vloek is want als je eenmaal begint kom je er nooit meer vanaf.

    Beantwoorden

  • Suus

    09 november 2016 om 12:52

    Ohja ik herken jouw verhaal ontzettend. Ik ben zelf 4 jaar weggeweest en toen ik terug kwam en men had het over de smartphone, OV chipkaart en whatsapp. Zaken waar ik nog nooit van gehoord had. Haha toen heb ik besloten hier te blijven. Het eerste jaar viel me zwaar maar daarna heb ik Nederland herontdekt. Nu zit ik helemaal op mijn plek, geniet ik van de seizoenen, de geweldige festivals, de mogelijkheden om jezelf te kunnen ontwikkelen op werk- privegebied en vooral van het heerlijke gezelschap van mijn vrienden en familie. Ik kijk nu anders tegen zaken aan en dat heeft mij als persoon doen groeien maar in Nederland groei ik ook alleen op volledig andere gebieden. Koester je geweldige herinneringen maar houd je er vooral niet te veel aan vast en stel je open voor het andere avontuur wat je gewoon hier in Nederland vindt;)! Hopelijk heb je snel je draai weer gevonden! Liefs

    Beantwoorden

  • Jeanitha

    09 november 2016 om 17:01

    Ik heb "slechts" een half jaar in Spanje gewoond maar moest ontzettend wennen toen ik weer terugkwam. Dat eeuwige gehaast hier, die ongeduldige mensen, Ikke, Ikke m'n agenda waar in Spanje nooit wat in stond en nu weer vol stond met moet dit en moet dat. Na een tijdje deed ik weer net zo hard mee. ik verzette me maar werd er gewoon weer in mee gezogen. Ja we zijn bevoorrecht in veel opzichten maar ideaal? Nee ik begrijp je gevoel.

    Beantwoorden

  • Mariëlle

    10 november 2016 om 02:00

    Ja eens. Ik ken het gevoel overduidelijk. Echt als een cultuurshock terugkomen in je eigen land...

    Beantwoorden

  • Janet

    10 november 2016 om 10:19

    Heel herkanbaar. Ik ben in 2013 slechts 10 dagen in Ghana geweest. Maar wat de meeste mensen ervaren als cultuurshock daar, had ik terug in Nederland een cultuurshock. Precies de dingen die je beschreef van al die luxe ging mij tegenstaan. Waarom leven we in Nederland zo individualistischer en materialistisch? Ik moest echt een jaar bijkomen van deze reis. Zelfs ben ik van studie geswitcht om iets meer Ghanese mentaliteit in deze samenleving te brengen! Volgende reis is al gepland: 5 maanden wonen in Suriname. Ben heel benieuwd hoelang ik daarvan bij moet komen!

    Beantwoorden

  • Nadine

    12 november 2016 om 21:54

    Je verhaal. . Ontzettend herkenbaar. . Het duurt even, maar het komt weer terug... Het is alleen nooit meer als ervoor na zo een geweldige reis!

    Beantwoorden

  • Martijn

    12 november 2016 om 22:14

    Zo ontzettend herkenbaar en fijn om te lezen dat ik niet de enige ben. Inmiddels na aardig wat reizen weet ik gewoon dat die dip gaat komen. Persoonlijk kom ik altijd bomvol nieuwe energie terug en voel ik dat de mensen om mij heen en de maatschappij dat weer uit mij zuigen. Daarentegen probeer ik die energie zelf weer door te zetten door wél mensen op straat te begroeten, door een vreemde te helpen, door de natuur in te trekken of door simpelweg makkelijker te gaan leven met weinig spullen maar rijkdom te creëren aan ervaring, passies en hobbies. Het klinkt misschien idealistisch maar als alle mensen dit zo herkenbaar vinden kan je op deze manier toch mensen aan het denken zetten. Sinds dit jaar woon ik in een Tiny House (www.tinyhouseholland.com) en zie ik dat mensen toch op die manier respect voor je krijgen en dat je ze wel degelijk aan het denken zet in wat nou belangrijk is in het leven. Succes verder met je terugkomst en gauw weer een andere reis boeken ;)

    Beantwoorden

  • desiree

    18 januari 2019 om 21:48

    Oef, zo herkenbaar. Elke dag na een reis ben ik in mijn hoofd bezig met : '' hoe kom ik hier zo snel mogelijk weer weg? ''. Wat een rust het boeken van een ticket in de toekomst me alleen al kan geven, ongelovelijk..

    Beantwoorden

Instagram

Blijf op de hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van mijn nieuwste, leukste en mooiste blogs? Meld je dan aan voor de maandelijkse nieuwsbrief en lees leuke extra’s.