2 maanden terug van wereldreis; en nu?

Reismeisje 29 september 2016

Vandaag is het zo ver. Precies een jaar geleden stapten we in het vliegtuig. De start van onze wereldreis. Echt bizar hoe snel de tijd gaat! Een paar weken geleden schreef ik over waarom reizen een vloek is. En dan met name de wereldreis die we hebben gemaakt...Dat het een van de gaafste en meest bijzondere dingen is die ik ooit heb mee gemaakt, maar wat er tegelijkertijd voor zorgde dat ik thuis een soort unheimisch gevoel ervoer. De eerste week was het natuurlijk fantastisch om weer thuis te zijn. Om familie en vrienden weer te zien, onze kat Jip Knipogen, slapen in je eigen bed, boodschapjes bij Albert Heijn. Zalig. Maar dan...Alles werd al best snel weer normaal. Alsof we niet waren weg geweest of zo. Terwijl ik mezelf op een bepaalde manier wel anders voelde. In een omgeving die dus nauwelijks veranderd is. Moeilijk vond ik dat. Vandaar dat ik er toen dus ook dat artikel over schreef en helemaal blij werd toen er zo ontzettend veel warme en vergelijkbare reacties op kwamen Lachen.

Wereldreis nu

Hoe gaat het nu? Ondertussen zijn we weer een aantal weken verder en voel ik me opnieuw weer een tikkeltje anders. Het echt unheimische gevoel waar ik zo'n week of twee last van heb gehad, is langzaam minder geworden. Ik zit weer beter in een ritme en word niet constant heen en weer geslingerd tussen gedachtes aan reizen en genieten van de Hollandse burgerlijkheid Tong uitsteken. Een belangrijke reden voor die kentering is ook wel dat ik ondertussen weer begonnen ben met werken. Gerben is eigenlijk meteen na onze wereldreis weer vol aan de bak gegaan, maar ik heb nog flink wat weekjes thuis gezeten. Bewust, want het leek me wel fijn om rustig te landen. Dat was het ook, maar het zorgde er dus ook wel voor dat ik lastig in een ritme kwam. Me wat verloren en zoekende voelde. Nu ik echter weer werk en in een ritme zit, is dat gevoel wel weg. Wat echter niet veranderd is, is het gevoel dat me regelmatig overvalt als ik mensen hoor zeuren en klagen. Of op het nieuws het zoveelste negatieve bericht hoor over vluchtelingen die Europa zouden overspoelen. En dan heb ik het nog niet eens over wat die malle meneer Trump in z'n speeches brult. Ik begrijp gewoon echt niet waarom zo veel dingen in de wereld moeten gaan over geld, materieel en 'dit is van mij'. Zoals ik al eerder schreef, ik weet best dat ik vanuit mijn comfortabele leventje in Nederland makkelijk praten heb, maar dat is dus juist ook mijn punt. Dat precies! We hebben het zo ontzettend goed hier. Met alle uitdagingen en obstakels die er misschien zijn. We mogen dat echt wel wat beter en meer waarderen. Een gevoel dat ontzettend sterk is ontstaan na onze wereldreis. En als ik jullie reacties op het eerdere artikel moet geloven, kan ik me er beter maar op voorbereiden dat dat gevoel niet snel zal gaan veranderen...

Maar goed, al met al voel ik me nu een stuk beter in Hollanda. Een stuk meer gesetteled en stabieler. Wat overblijft zijn te gekke, bijzondere en ontzettend veel mooie herinneringen, die ik mijn leven lang niet meer zal vergeten Lachen. Wat is jouw allermooiste reisherinnering? Ik ben reuze benieuwd!

#wereldreis #RTW #reizen #backpacken

7 reacties

  • Jeroen

    29 september 2016 om 08:11

    Wat jij nu omschrijft is dus de reden dat ik bijna geen nieuws meer volg. Noem het je kop in het zand steken maar het geeft mij heel veel meer rust.
    En die mooiste herinnering... Ja dat blijft toch wel de nachtelijke zeiltocht bij Antarctica. Niet helemaal donker (zomer daar), fantastische luchten en letterlijk laveren tussen ijsschotsen en walvissen. Intens genieten was dat, iets wat ik nooit meer zal vergeten en nog steeds emotioneel van kan worden als ik er goed aan terug denk.
    Succes met je ritme weer vinden maar bedenk wel dat sleur en ritme killing zijn he!

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Jeroen

      29 september 2016 om 08:31

      Thanks Jeroen ;-). Ik zal er aan denken!

      Beantwoorden

    • gerben Jeroen

      29 september 2016 om 09:06

      Dat varen klinkt echt super bijzonder Jeroen! Gaaf hoor!

      En dat van dat nieuws lezen: je hebt helemaal gelijk! Ik wou alleen dat ik het kon....

      Beantwoorden

    • Pieter Buss Jeroen

      29 september 2016 om 11:22

      Herkenbaar Jeroen, zelfs ik als journalist houd het nieuws veel minder bij. Tijdlang elke dag sprint getrokken (zo voelde dat) voor de Telegraaf. Toen was ik er gek op. Nu niet meer. Het was ergens ook een soort van sleur. Nu m'n eigen lijnen aan het uitzetten, in plaats van geleefd te worden. En de tv...Die blijft heel vaak uit. Enkel voor mooie sport, Floortje Dessing of natuurdocu gaat ie aan.

      Beantwoorden

      • Jeroen Pieter Buss

        29 september 2016 om 11:35

        Je bent met mooie dingen bezig Pieter! Moeten maar eens bijpraten :-)
        Long time no see! Grappig je hier tegen te komen.

        Beantwoorden

  • Noortje

    29 september 2016 om 09:00

    Wat grappig, voor ons is het vandaag precies 2 jaar geleden dat we vertrokken! Wat een toffe wereldreis hebben we gemaakt, ik denk er vaak met plezier aan terug! Het mooie is dat we dit samen delen en dat het regelmatig op verschillende momenten terugkomt in onze gesprekken, dat neemt ons niemand meer af! Ik heb besloten dat ik niet mee ga in het materialisme om me heen, niet altijd makkelijk maar we vinden daar onze weg langzaam in!
    Mooiste herinnering, 's avonds in een pikkedonker Bolivia in een hotwaterspring zitten met miljoenen sterren en vallende sterren boven ons hoofd! En dan met z'n tweeën zingen; look at the stars, look how they shine for you.... Nooit meer vergeten!!

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Noortje

      29 september 2016 om 11:17

      Klinkt als een prachtige herinnering Noortje :-). En ik begrijp goed wat je zegt m.b.t. het delen van je reis. Heel fijn om dat te kunnen doen inderdaad!

      Beantwoorden

  • Joyce

    29 september 2016 om 09:18

    Hou op over dat nieuws, ik kijk ook steeds minder nieuws en dat geeft mij veel meer rust in het hoofd. Ik word er verdrietig van....
    Een herinnering dat echt iets in mij heeft veranderd is in Nepal, we waren bezig met een trekking (een andere dan de bekende trekking), we hadden de nacht doorgebracht in een bergdorp (waar geen enkele toerist te vinden was) bij mensen in huis, en de volgende ochtend ging ik tandenpoetsen bij de waterput, daar stond ik dan, met een meisje uit het dorp. Het was contact maar op een bijzondere manier.....Dat dorp heeft me geraakt, diep in mijn hart!

    Beantwoorden

    • Reismeisjenl Joyce

      29 september 2016 om 11:18

      Prachtig om te lezen Joyce! Dat zijn de mooiste, onvergetelijke momenten in je leven toch?

      Beantwoorden

  • Liannereist

    30 september 2016 om 04:08

    Herkenbaar commentaar over minder het nieuws volgen. Doe ik al een tijdje en het bevalt me prima. De echte belangrijke nieuwsfeiten krijg je toch wel mee. Misschien wel vandaag mijn meest bijzondere lunchervaring gehad: met mijn benen bungelend over de rand op Observation Point met uitzicht over Zion Canyon mijn lunch gegeten.

    Beantwoorden

  • Diane

    30 september 2016 om 11:52

    Mijn mooiste herinnering is van 2 dagen geleden. Op dit moment zitten we in Sumatra, en hebben net een 3-daagse jungle tocht gedaan. 2 dagen geleden was het zo ver. De oerang-oetan! Maar wat een bijzondere ontmoeting. Ze kwam naar mij toe en pakte mij bij de arm, waardoor je door de kracht van het dier, wel mee moet. We gingen zitten en zaten tegenover elkaar terwijl ze nog steeds mijn arm vast hield. Dat gevoel....onbeschrijfbaar....en toch emotioneel op een bepaalde manier. Dit neemt niemand ooit nog van mij af!

    Beantwoorden

  • Clau

    01 oktober 2016 om 09:17

    Ik ben nu ook net 2 maanden terug en weer een maandje terug aan het werk en ik begrijp precies wat je bedoeld met dat verloren lopen! Ik denk inderdaad dat je door zo'n reis zelf wel veranderd maar dat dat niet altijd zichtbaar is voor anderen. Goed om te weten dat ik niet de enige ben die daar last van heeft! ;) mijn mooiste herinnering is mijn vrijwilligerswerk met wilde dieren in Costa Rica. Letterlijk een aapje in je armen, een vogel op je schouder en een luiaard om je middel.. echt geweldig!

    Beantwoorden

  • Floor

    14 november 2016 om 16:29

    Ik herken dit zo ! De dag na dat ik in India geweest was voor een maand heb ik in een feest tent op een feestweek gestaan. Hier stond iedereen zich klem te zuipen en met geld te gooien. Ik heb dat als heel naar ervaren en bleef denken aan de kinderen die het daar zo slecht hadden. Maar zich zo mooi en lief konden vermaken zonder alcohol. Heel mooi beschreven !

    Beantwoorden

Instagram

Blijf op de hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van mijn nieuwste, leukste en mooiste blogs? Meld je dan aan voor de maandelijkse nieuwsbrief en lees leuke extra’s.