Oud & nieuw: over loslaten, accepteren en kiezen

Cadiz 3

Wát een jaar. Soms kan ik bijna niet geloven dat dit jaar voorbij is. Met alles wat er is gebeurd. Wat ik heb gedaan, ervaren en ontdekt. Wat ik heb móeten doen en accepteren. En de keuzes die ik uiteindelijk heb gemaakt. Voor mezelf en het leven dat ik wilde leiden. Een jaar geleden stond ik er nog heel anders voor. Zoals ik een paar dagen geleden al even schreef, zat ik toen ook op Texel. Net als nu. Oud & nieuw op de Wadden. Ik weet nog dat ik dat eerste artikel hier schreef. 2017: in stormen, verlies en stil staan. Het eerste artikel waarin ik meer deelde over de storm waarin ik terecht was genomen, na die wereldreis. Na het ziektebed en overlijden van mijn oma. Het resulteerde er uiteindelijk in dat ik een punt zette achter mijn relatie met Gerben. De man die ik de helft van mijn leven ken. Met wie ik oud had willen worden. Het klopte niet meer. De pijn van het schuren werd te groot. Het maakte dat ik op die bewuste dag halverwege 2017 ons huis uit liep. Één koffer in mijn hand. Een gebroken hart kloppend in mijn borst. Er brak een verwarrende tijd aan. Oude emoties en ervaringen dreven boven.

Momenten die ik al lang vergeten was, maar die op de één of andere manier opgeslagen lagen. Doorwerkt moesten worden. Ik heb er geen ander woord voor. Ik moest aan de bak. Met mezelf, mijn beperkende overtuigingen en patronen die jarenlang gefunctioneerd hadden. Tot dat punt. Dat ik ons huis uit liep. 

In het jaar dat volgde, tot halverwege dit jaar, woonde ik op verschillende plekken. 5 maanden bij mijn vader, de andere helft in een tuinhuis. Op het platteland. Nog steeds met die ene koffer. Ik voelde me vaak wanhopig en tóch wist ik dat ik het juiste deed. Dat ik teruggeworpen moest worden op mezelf. Helemaal op mezelf. Natuurlijk had en heb ik lieve mensen om me heen. Mensen die al een heel groot deel van mijn leven met me mee lopen. Met wie ik zó veel heb gepraat, gelachen en gehuild. Onbetaalbaar rijk voel ik me er door. En toch moet je uiteindelijk alleen door dit soort periodes heen. Niemand voelt echt wat je zelf voelt, als je 's avonds weer alleen bent. Met je demonen. Gedachtes die je over dreigen te nemen. Repeterend en tergend. Het maakte me soms onzeker. Doe ik het juiste? Is dit echt wat ik nu nodig heb? Is er geen weg terug? Ik wist wel dat die weg er niet was. Ik was niet langer onwetend. En dan is die weg er dus ook niet meer...

Gaandeweg 2018 begon ik me beter te voelen. Sterker. Ik begon steeds meer in het nu te staan en zelfs weer naar de toekomst te kijken. Ik begon plannen te maken. Dromen op papier te zetten. De eerste keer was met Pasen. Al weer op Texel. Dat eiland doet iets met me blijkbaar Knipogen. Ik schreef heel concreet op waar ik naar toe wilde werken. Wat ik verder wilde onderzoeken. Waar ik blij van werd. Én wat mijn belangrijkste waarde is. VRIJHEID. Dat is het altijd al wel geweest en ogenschijnlijk leefde ik er naar. Met al die reizen en een wat a-typisch leven. Van binnen was ik echter niet vrij. Ik bouwde allerlei zekerheidjes in in wat ik deed. Vertelde mezelf mooie verhalen, waar ik oprecht in geloofde. Stelde mezelf open, maar was nooit echt kwetsbaar. Het was net of ik altijd om de hete brij heen danste. Voldoende dichtbij om ergens bij mijn kern te blijven, maar zodra het te warm werd kon ik er ook comfortabel vandaan springen. Zoiets. Door waar ik doorheen was gegaan, was ik nu zelf die hete brij gewórden. En ik durfde er ondertussen ook in stil te blijven staan. 

Yoga thuis

Toen ik me dit realiseerde en mijn dromen steeds concreter werden, ging het snel. Ik besloot mijn baan op te zeggen en voor het fulltime ondernemerschap te gaan. Ik vertrok naar Andalusië om daar 4 weken een intensieve opleiding tot ashtanga yoga docente te volgen. Gewoon omdat me dat leuk leek en ik ergens vóelde dat het belangrijk voor me zou zijn. Ik nam mijn eerste freelance marketing klus aan. En volbracht die naar volle tevredenheid. Ik begon Reismeisje meer en meer als een label te zien. Breder dan het blog alleen en inhoudelijker dan wat ik hier kwijt kan. Mijn intuïtie werd weer sterker. Ik begon mensen en situaties weer sterk aan te voelen. Een soort innerlijk kompas dat me altijd de juiste weg wijst. En zo zijn er legio voorbeelden. Grote en kleine stappen die ik zette in het bewerkstelligen van die vrijheid. In mijn dagelijkse leven én in hoe ik dat van binnen zelf ervaar.

Want het zijn juist dit soort stappen die me mentaal de vrijheid hebben doen ervaren die ik zó nodig had. Het gevoel dat ik nooit alleen ben. Dat ik altijd mezelf heb om op terug te vallen. En dat ik elke dag opnieuw kan kiezen voor dat wat me blij maakt. Altijd. 

En nu sta ik hier. De laatste dag van dit veelbewogen jaar. Ondertussen woon ik al weer een half jaar in mijn eigen appartement. Een vaste plek waar ik geaard ben. Waar ik me goed voel. Thuis kom. Het is niet bepaald een walk in the park geweest, de afgelopen 2 jaar. En af en toe kan het me nog steeds even slaan. Recht in mijn gezicht. Het besef van wat ik ben verloren. Waar ik afscheid van heb genomen. Los heb gelaten. Kort daarna realiseer ik me dan dat ik met mijn gedachten in het verleden ben. Daar waar het nog goed was. Toen. Nu is nu. Ik laat mijn gedachten daar en focus me op die andere kant. De toekomst. Op alle plannen die ik voor komend jaar heb. Het vertrouwen wat ik daarbij voel. En vooral de blijdschap die ik er bij voel. Ik voel me sterker dan ooit en kijk ontzettend uit naar alles wat er gaat komen. Op naar een topjaar!

Voor nu wens ik je een heel gezellige jaarwisseling. Dankjewel dat je hier bent geweest. Dit afgelopen jaar. Dat je me bent blijven volgen. Al die reacties, mailtjes, berichtjes en woordeloze bezoekjes zijn ontzettend belangrijk geweest voor me. Ik wens je een prachtig, gezond en rijk 2019 toe! Liefs

Alle reacties

  • Jerry - 31 december 2018, 08:39

    Hoi ik heb wel eens eerder een reactie gepost over het solo reizen.. Hoop dat je dit ook gaat doen en je de naam van je site eer aan doet. Verder veel sterkte uiteindelijk gaat het toch om jezelf waar je echte kracht zit.

    • Reismeisjenl - 31 december 2018, 08:48

      Dank Jerry. Het reizen staat voor 2019 zéker weer flink op de planning. Komende dagen zal ik daar ook iets over posten! Geniet van de jaarwisseling.

  • Rita - 31 december 2018, 09:11

    Daar waar het nog goed was. Toen. Nu is nu.
    Nou, daar heb je me. Waar ik vaak tegensan loop, in 1 zin uitgelegd!! Een cadeautje op oudejaarsdag. Dank je wel.
    Ik wens je een mooie jaarwisselling en ik hoop dat je in 2019 de vrijheid ervaart waar je zo'n behoefte aan hebt.

    • Reismeisjenl - 31 december 2018, 09:52

      Dank voor je lieve reactie Rita. Ik wens je een mooie jaarwisseling en een prachtig, gezond en rijk 2019!

  • Maartje - 31 december 2018, 09:13

    Goedemorgen op deze laatste dag in 2018! Mooi afsluitend stukje om te lezen! Bedankt voor het delen, veel is herkenbaar. Vorig jaar heb ik alles opgezegd om een roadtrip te gaan maken met de camper. Zijn nu weer terug, ik mis het enorm en sta op een kruispunt welke kant nu op. Mis de vrijheid! 1 van mijn doelen van 2019 is ook een maand alleen op reis, voor een yoga opleiding! Nog meer verdieping zoeken dan ik nu al aan het doen ben. En dat a typische pad waar je het over hebt herken ik wel!

    • Maartje - 31 december 2018, 09:34

      Het lijkt erop dat mijn bericht niet helemaal is geplaatst. Bedankt in ieder geval voor je openheid. Fijn om te lezen. Ik wens een een heel mooi 2019 met nog meer (zelf) liefde, acceptatie en vertrouwen! En natuurlijk heel veel succes met reismeisje! Liefs Maartje

      • Reismeisjenl - 31 december 2018, 09:54

        Heel graag gedaan Maartje. Zo te lezen heb je eveneens een leerzaam jaar achter de rug, waarin je moedige stappen hebt gezet. En wat gaaf dat je een yoga opleiding wilt gaan doen! Mocht je nog tips nodig hebben, mag je me altijd even mailen ;-). Voor nu wens ik je een gezellige jaarwisseling en een mooi 2019 toe!

  • Michel - 31 december 2018, 10:48

    Thx voor je verhalen en inspiratie afgelopen jaar! Ik wens je alle goeds voor 2019!!

    • Reismeisjenl - 31 december 2018, 11:23

      Dank Michel. Jij bedankt voor al die jaren trouw volgen en lezen. Geniet van een mooie jaarwisseling!

  • Jaimy - 31 december 2018, 22:20

    Inspirerend verhaal. Sommige dingen zijn erg herkenbaar, de demonen in gedachten inderdaad. Goed om eraan te herinneren dat we vooruit moeten kijken en niet achteruit.
    Fijne jaarwisseling en al het goede voor 2019!

    • Reismeisjenl - 01 januari 2019, 09:25

      Goed te horen Jaimy. Ik wens je een prachtig 2019 toe!