Een jaar terug van wereldreis; de balans

Wereldreis jaar

De afgelopen tijd heb ik af en toe iets verteld over hoe het voor ons is om terug te zijn van die ene grote, lang verwachte reis. Ondertussen is het al weer ruim een jaar geleden dat we op Schiphol landden en het leven in Nederland weer begon. Ik kan me soms bijna niet voorstellen dat we die reis hebben gemaakt. Dat we echt een jaar weg zijn geweest van het leven hier en om de paar weken weer een ander land bezochten. Met niets meer dan een backpack en elkaar. Aan de andere kant voelt het soms ook alsof we pas net terug zijn. Alsof ik me vorige week nog vergaapte aan de moskeeën in Iran, door de jungle in Colombia liep of met m'n neus bovenop Machu Picchu stond. Het blijft iets vreemds, wat zo'n lange reis met je doet...

Wat blijft er van zo'n reis over? Ik heb al eerder verteld over wat die wereldreis met me heeft gedaan. Het andere perspectief, het nog meer kunnen waarderen van ons leven hier, maar ook het sterke gevoel hier mijn basis te hebben. Hier meer te willen aarden, simpelweg omdat mijn wortels hier liggen. Dat laatste is dan ook waar ik het afgelopen jaar met name voor heb gebruikt. Het meer aarden, bouwen aan een stevige basis hier en niet steeds met je hoofd bij de volgende reisbestemming zijn Knipogen. Hoe gaaf reizen ook is, het creëert ook een zekere mate van onrust. Eagerness. De wereld nog verder te willen ontdekken en daarin ook steeds meer nodig hebben om tevreden te zijn. Bestemmingen moeten nog meer bijzonder of afgelegen zijn om datzelfde gevoel te evenaren van voorgaande reizen. Hoe verwent dat ook klinkt, zo werkt het wel. En juist daarom heb ik het afgelopen jaar sterk gevoeld dat het belangrijk was te werken aan die basis. Het geluk te voelen in de echt kleine dingen. Met de pootjes in de klei en mijn familie en vrienden om me heen.

Nu we een jaar verder zijn kan ik oprecht zeggen dat dat wel is wat er voor mij vooral over is gebleven van die wereldreis. Het echt kunnen genieten van de kleine, mooie en soms heel dagelijks simpele momentjes. Meer in het nu leven. En reizen meer zien als de kers op de taart in plaats van een bijna noodzakelijk iets. Heel bewust hebben we het afgelopen jaar gekozen voor bestemmingen als Engeland, Madeira en de Algarve. Relatief dichtbij en niet bepaald off the beaten track. Maar ow zo mooi en de moeite. Natuurlijk zullen we blijven reizen naar verre bestemmingen en geniet ik daar nog steeds enorm van, maar het voelt goed om dat vanuit een steeds stevigere basis te doen. Daar meer rust in te voelen en dat altijd met je mee te dragen. Los van de fantastische herinneringen ben ik onwijs blij dat we die wereldreis hebben gemaakt. Dat we dat samen hebben mogen beleven en er daarna ook alleen maar rijker van zijn geworden. En nog steeds. Het zijn niet altijd makkelijke periodes, maar ze laten je wel groeien en steeds dichter komen bij datgene wat er echt toe doet. Wat zo'n reis al niet met je kan doen Knipogen. Ik ben heel benieuwd of je iets herkent hieruit? 

Alle reacties

  • Caitlin - 04 september 2017, 09:38

    Zo herkenbaar! In dezelfde periode een lange reis door Azië gemaakt samen met m'n vriend en ik ben ook bezig met van dat gevoel dat reizen 'noodzakelijk' is af te komen. Geeft meer rust en geluksgevoel in eigen land!

    • Reismeisjenl - 04 september 2017, 12:24

      Fijn te horen Caitlin ;-).

  • Susan - 04 september 2017, 09:42

    Hoi Wendy, bijzonder om te lezen. Ik ervaar dat ook zo, ik ben pas drie maanden terug en heb het soms nog wel zwaar. Maar door ervaringen van vrienden en jullie blog weet ik dat ik niks moet willen overhaasten. Ik plan kleine tripjes (België, Engeland, Duitsland en 'gewoon' in Nederland) en denk vaak met plezier en ontzetting terug aan mijn reis (hiken in Nieuw Zeeland, onder een regen van lava- as Yasur zien 'leven', chillen in Noord Thailand...). Nederland is mijn thuis, en ik geniet ontzettend van de cultuur en mensen hier!

    • Reismeisjenl - 04 september 2017, 12:24

      Goed zo! Klinkt alsof je er heel bewust mee bezig bent. Gewoon goed je gevoel daarin volgen en dan landt alles langzaam vanzelf wel.

  • Jeroen - 04 september 2017, 16:41

    Wil ik dit wel lezen nu ik met 2 dagen op weg ben?

    • Reismeisjenl - 05 september 2017, 07:25

      Haha, Jeroen ;-). Geloof me, de positieve kanten wegen veel zwaarder! Geniet!!

      • Jeroen - 07 september 2017, 23:15

        Doe ik zeker. Pak nu jullie artikelen er eens bij over Guatemala. Beetje kijken wat ik hier nog wil doen

  • Dominique || dominiquetravels.com - 04 september 2017, 19:55

    Ik herken dit wel van mijn kortere reizen & verblijf in het buitenland. Je waardeert het toch allemaal wat meer als je in Nederland bent. Af en toe een verre reis is dan iets bijzonderder dan als je al in het buitenland bent/woont! Ik reis nu bijvoorbeeld veel meer dan toen ik in Edinburgh & Abu Dhabi woonde.

    • Reismeisjenl - 05 september 2017, 07:25

      Ja, dat kan ik me goed voorstellen. Het beste van beide werelden ;-).

  • Robert | Traveljunks - 04 september 2017, 20:17

    Voor mij was mijn eerste reis de enige echte lange gebleven. Toch is die reis tot op de dag van vandaag voor een groot deel een blur van alle momenten. Ik kwam er laatst door het lezen van een blog achter waar ik in het toenmalige Joegoslavië was geweest. Vanuit Nederland regelmatig op reis bevalt me iig een stuk beter :-)

    • Reismeisjenl - 05 september 2017, 07:27

      Ow ja, die blur...Dat herken ik niet volledig, maar wel bij vlagen inderdaad. Dan is het allemaal 1 grote fantastische ervaringen of zo he? Dan weet je niet meer waar strandje x was bijvoorbeeld.