De eerste keer backpacken; een haat-liefde reis in India

India2

Vorige week schreef ik een artikel over Thailand. Over dat ik er na 10 jaar weer naar terug ga. Één van de eerste bestemmingen waar ik ging backpacken. Er was echter een ander land wat officiéél mijn allereerste backpack ervaring was. Tijdens diezelfde reis. India. Off all country's. Van tevoren werd ik veel gewaarschuwd. Voor dat immens grote, bizarre, mooie en tegelijk overweldigende land. Ik had er veel over gelezen. Was goed voorbereid. Dácht ik. Niets had me echter voor kunnen bereiden op hoe die allereerste ervaring zou zijn. In een land waarin de wereld vanuit ons perspectief op de kop staat. 

We vlogen vanuit Amsterdam naar New Delhi. Met Kingfisher Airways. De KLM van India. Nu failliet, maar toen een fantastische ervaring. Ik had nog nooit zo lang in een vliegtuig gezeten. Een eigen tv scherm, menukaartje voor het eten en warme handdoekjes voor je gezicht. De uren in de lucht waren zo voorbij en daar landden we. Op het vliegveld van Delhi. Ik rook meteen die zo typisch Indiase geur. Het hangt overal in dat grote land. Zoet weeïg. Kruidig en klef. Als je ooit in India geweest bent, weet je wel wat ik bedoel. Een geur die nergens anders mee te vergelijken valt. Ik sloeg mijn shawl om mijn schouders, hees mijn backpack op mijn rug en daar stonden we. Buiten, in de zinderende hitte. Meteen omringd door tientallen Indiërs met wiebelende hoofden en vurige vragen. Het concept privacy onbekend. We liepen met één Indiër op en stapten in zijn tuk tuk. Richting het centrum van Delhi. Een dodemansrit. Nog nooit in mijn leven had ik zó veel verkeer gezien, zó veel mensen op één oppervlakte en zó veel constant geluid gehoord. Overweldigend. Intens. Een continue stroom prikkels voor al je zintuigen. Ik kan het niet anders omschrijven. 

India Delhi

We kwamen aan in het centrum van Delhi. Of voor wat daar voor door moet gaan. Álles lijkt een centrum in die enorme stad. Een stad met tegen de 20 miljoen inwoners. 20 miljoen! En dat is alleen nog maar de officiële telling...We liepen door één van de vele wijkjes. Elektriciteitsdraden open en bloot boven iets wat een weg moet zijn. Gruis en rommel. Een krioelende mensenmassa en een sporadische koe. Het heilige dier van India. Ik kan me dat eerste moment, daar in de straten van Delhi, nog ontzettend goed voor de geest halen. Hoe ik daar liep en wat het met me deed. Ik liep op de toppen van mijn tenen. Vooral door de schrijnende armoede. Zó zichtbaar en intens.

Mensen die door een speling van hun lot bijna niet meer als mens worden gezien. In elk geval geen menswaardige behandeling waard zijn voor veel Indiërs. Een vaste overtuiging gebaseerd op karma, reïncarnatie en een zichzelf in stand houdend kastensysteem er aan ten grondslag.

Delhi chai

We vluchtten een hotel in. Zo'n typisch backpacker ding downtown Delhi. Het was er vreselijk. Ik heb er geen andere woorden voor. Vies. Goor. Bedbugs en een toiletpot vol ondefinieerbare rotzooi. Ik moest er om lachen. Toen en nu. Het was bijna een soort spel ook. Voor zo weinig mogelijk geld een accommodatie zien te vinden en dat dan helemaal ondergaan. Als rauwe backpacker. Zoiets. Het was geen plek waar je langer wilde blijven als strikt noodzakelijk, dus gingen we weer de straat op. Weer die drukte, goorheid en armoede in. We bezochten het rode fort, gingen tientallen keren op de foto met Indiërs en dronken kruidige, mierzoete chai voor €0.10. Ik vond het één grote belevenis. 

Haridwar

De dag er op trokken we verder naar Haridwar. Één van de heilige steden in India. Gelegen aan de al even heilige Ganges. De rivier van leven en dood. Mensen worden er gedoopt, gereinigd en verbrand als hun leven hier voorbij is. Een bizar gezicht. We bezochten Haridwar met een reden. Het festival Kumbh Mela vond er toen plaats. Een enorm Hindoestaans, religieus feest. Elke 3 jaar vindt het op één van de heilige plekken plaats. Dat jaar dus in Haridwar. Avond aan avond baadden miljoenen Indiërs tegelijkertijd in de Ganges. Halfnaakte sadhu's die hun zegen aan de oever uitspraken. Duizenden offermandjes met oranje afrikaantjes en een lichtje drijvend op het donkere water. Het was een fantastische belevenis. Wederom die intensiteit, maar onvergetelijk prachtig om mee te maken. De dagen er na bezochten we verschillende plekken in het midden van India. We reisden per trein en bus. Overvol en verschoten van elk comfort. Het was een ruige ervaring. Puur en echt.

Er waren dagen dat ik het liefste naar huis wilde. Wég van die intensiteit. Al die geuren, kleuren en geluiden. Maar er waren even zo veel dagen dat ik er geen genoeg van kreeg. Van dat bijzondere land waar alles anders is dan thuis.

India 4

In de jaren na deze eerste reis, kwam ik vaker in India. Ontdekte ik andere delen. Islamitisch Kashmir, boeddhistisch Ladakh, het stedelijk gebied rond Calcutta, de Taj Mahal in Agra en het gebied rondom Amritsar waar de Punjabi minderheid woont. India is divers. Heeft zó veel gezichten, waarvan ik er nog maar een handje vol heb gezien. Ik weet niet of ik het anderen als allereerste backpack bestemming ooit aan zou raden. Het is wel wat. Kan erg overweldigend en ruig zijn. Zeker voor vrouwen. Maar het is zonder twijfel voor mij een prachtige vuurdoop geweest van een passie die nooit meer is verdwenen ♥.

Ik ben benieuwd wat jouw eerste backpack ervaring was? Waar ging je heen en hoe vond je 't?

Alle reacties

  • Laura - 01 oktober 2018, 08:25

    Wauw wat een belevenis moet dat geweest zijn! Je weet haast niet wat je overkomt denk ik. Ik zou er aan de ene kant ook graag heen willen voor de beleving. Aan de andere kant weet ik niet of ik al die armoede trek. Mannen die verlekkerd kijken naar (Europese) vrouwen en al dat pittige eten...
    Moet er nog maar eens heel hard over nadenken!
    Mijn eerste backpack reis was Australië (en Nieuw Zeeland) 9 jaar geleden alweer. Daarna volgden er nog heel wat landen en reizen. Heerlijk!

    • Reismeisjenl - 01 oktober 2018, 08:42

      Ook prachtige landen, zeker om te starten ;-). India is wat mij betreft écht een aanrader hoor. Het is wat dubbel en zeker heftig, maar ook echt een uniek, prachtig mooi land.

  • Stefanie - 01 oktober 2018, 10:13

    dit jaar voor de 2e keer naar india geweest en blijf het zon bijzonder land vinden. Ik ben toch blij dat het niet mijn eerste backpack ervaring was want het is soms best wel heftig en dingen lopen vaker niet zoals je van tevoren bedenkt. Maar het heeft ook weer zijn charme, echt een avontuur.

    • Reismeisjenl - 01 oktober 2018, 12:39

      Ja, dat kan ik me voorstellen ;-). Maar een prachtig land he?!

  • Caro - 01 oktober 2018, 23:25

    This is how I remeber Delhi we landed at 6.00 uur in morning with steam coming off the tarmac and ground crew lying on the ground. As you leave th airport stunned you are surrounded by what seems a thousand helpful people. Our hotel was better than your hostel. But remember being woken up every morning by shouting ragmen shouting what we thought at first was bring out your dead.