5x horror trips tijdens onze wereldreis

horrortrips 3291

Tijdens onze wereldreis afgelopen jaar hebben we over het algemeen best goed vervoer gehad eerlijk gezegd. De bussen waren vaak wel oké, de wegen niet super slecht en we hebben veel gevlogen tussen de verschillende eilanden in de Pacific. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat het allemaal op en top was. We hebben best wel een aantal akelige ritten gehad. En ook helemaal geen treinen, iets wat ik normaal gesproken altijd erg leuk vind. Vooral in Peru hadden we een aantal busreizen die ik niet snel nog een keer zou maken, zeker als het niet echt nodig is. Maar goed, dat weet ik nu Onbeslist. Maar wat waren nu precies de meest vervelende reisdagen? Je leest het hier!

horrortrips 3111

Lima-Cusco. Na kort wikken en wegen (een ticket voor het vliegtuig was maar een tientje duurder dan de bus) Lachen besloten we te vliegen naar de oude Maya hoofdstad. Vanaf hoofdstad Lima. Op zich super relaxed natuurlijk, dat vonden wij ook. Maar ik weet niet of het te maken het met de vlucht van de dag, of het feit dat je de Andes voor een deel oversteekt en daardoor in turbulente luchtstromen terecht komt, maar de trip was geen pretje. Als ik me niet vergis was het maar iets van anderhalf uur vliegen, maar het voelde wel wat langer. Er werd geen eten en drinken geserveerd omdat alles alle kanten op vloog. En hoewel we op zich vlogen met een prima maatschappij, weet je natuurlijk maar nooit. En met al dat gehobbel schiet er dan wel eens wat door je hoofd. Nee, dit was zeker geen topper en staat wat mij betreft zeker in de top 5 horrortrips van onze wereldreis.

 horrortrips 2218

Rupununi - Georgetown. Dit is een route die je maakt vanaf het binnenland van Guyana, naar hoofdstad Georgetown. We hadden al van tevoren uitgezocht hoe dit in zijn werk zou gaan, maar we begrepen het niet echt. Je vertrok namelijk middenin de nacht. Rond een uur of 3 als ik het me goed herinner. Wat een ruk tijd zeg. En waaromVerrast? Nou, omdat je met het pondje een rivier moet oversteken en deze pas vanaf vijf uur begint met varen. En aangezien de totale rit zo'n 12 uur duurt, vertrekt met zo vroeg omdat je anders weer pas in de nacht aankomt in Georgetown. 12 uur lang hobbelen over een zandweg met niets anders dan jungle om je heen. Op zich heel gaaf natuurlijk, en net iets voor ons. Maar het probleem was dat de chauffeur van het minibusje waarin we zaten vanaf ongeveer een kwart een heel stuk reed met een schijfrem op zijn linker achterwiel dat blokkeerde. Om de twee kilometer zo ongeveer raakte we dus in een slip. Het begon met een hoop gekraak en steeds harder wordend gerem, maar veranderde al snel in een volle slip. Doodeng. Pas nadat locals zich er over beklaagden dat ze niet verder wilden, besloot de beste man zijn rem te gaan repareren. War je vervolgens weer twee uur op zit te wachten langs de kant van de weg. Echt een horrortrip wat mij betreft. Maar ik moet ook eerlijk bekennen dat ik het ergens wel prachtig vond. Dit was weer echt een momentje dat ik het gevoel had iets van avontuur mee te maken, iets wat we daarvoor in Zuid-Amerika nog niet echt hadden meegemaakt. Ongerepte jungle, zandwegen, een kapot voertuig, onveilige wegen, dat soort dingen. Ik houd er ook wel van Lachen. Ooh en we hebben de route trouwens ook in omgekeerde vorm gedaan. Dan vertrek je om vijf uur in de middag en rijd je door tot de volgende morgen vijf uur. Opeengepropt in een klein minibusje, al dan niet met een chauffeur die naast je bier zit te drinken...

horrortrips 184

Cusco - Lima. Hier is ie weer! Maar dan andersom. En dit maal met de bus. We hadden zo ongeveer de beste busmaatschappij in Peru geboekt. twee kaartjes voor de nachtbus á 40 euro pp. En goede plekken uitgezocht, helemaal voorin. Bij aankomst zagen we al meteen dat  dat een vergissing was, want ik had mijn knieen zowat in mijn nek zitten. We vertrokken rond een uur of zes. Al snel werd het donker en zag je door de geblindeerde ramen van de bus al helemaal niets meer. Het was compleet zwart. En dan begin je aan de lange afdaling door de Andes. Van de 21 uur die je in deze bus zit ben je er 14 aan het afdalen met bijna niets anders dan haarspeldbochten. Ik was nog niet zo misselijk, maar Wendy heeft de hele avond lopen overgeven, net als zo ongeveer de andere helft van de bus. En laten wij nou net achter het toilet zitten Roepen. De hele nacht zit je dus te vechten om zelf niet misselijk te worden door de zure kotslucht en het geluid van andere mensen die staan te kotsen. Geen fijne route. Als je kunt vliegen, zou ik dat op dit traject zeker doen (al hoeft dat ook niet altijd fijn te zijn zoals je hierboven hebt kunnen lezen).

horrortrips 7091

Iguazu falls - Uruguay. Vanuit Iguazu wilden we met de bus naar Uruguay. Klinkt leuk. En dat was het in principe ook. Alleen was de route via, volgens mij Posadas, de beste optie. Een ritje van een uur of 10 á 12. Op zich niks mis mee. Het was een prima bus en onze eerste kennismaking met Argentinië. Probleem alleen was dat we dus wilden doorreizen naar Uruguay. In Posadas aangekomen bleek dat we op de eerstvolgende voor ons interessante bus maar zes uur hoefden te wachten. In de kou op een ellendig busstation Roepen. We hebben nog van alles geprobeerd, maar niets was beter dan dit. Ook een nacht overnachten niet. Dus zat er niets anders op dan kou te zitten kleumen, af en toe wat te eten en warme thee te bestellen en kaarten. Veel potjes kaarten. En je dan klaar maken voor weer een nachtbus richting Uruguay. Op dat soort momenten vraag je je wel eens af waar je het allemaal voor doet.. Tot je op de plaats van bestemming komt en het een te gekke plek blijkt te zijn en het weer life as usual is Lachen.

Ik ben benieuwd wat jouw meest akelige reismomenten zijn geweest!

Alle reacties

  • Moniek - 13 april 2017, 10:23

    Oh met stip op nummer 1. De panga van big corn Island naad little corn Island Nicaragua. In de lonely planet stond dat het een wat hobbelige rit was en dat een raincover over je daypack heen wel handig was. Nou dat was een understatement. Met een klein bootje over 3 meter hoge golven heen waarbij je de ene keer 3 meter naar beneden klapt en de andere keer met de punt van de boot de volgende golf schept waardoor iedereen tot aan het ondergoed zeiknat is is geen fijne rit! Terug gingen door de harde wind geen panga's en moesten we op een oude wiebelige vissersboot

    • Claudia - 13 april 2017, 19:52

      Haha oei laat ik daar nou net over een maand naartoe gaan!

    • Reismeisjenl - 14 april 2017, 10:03

      Ow my wat een heftige tocht zeg. Brrrrr.

    • gerben - 16 april 2017, 12:25

      Hoi Moniek,

      haha mooi verslag. en heeeel bekend :-). Daar zit je dan met je waardevolle spullen op schoot, je best te doen dat niet alles drijfnat wordt... En zo nu en dan een klap van de boot die je voet tot in je ruggengraat. Wij hebben eenzelfde ritje gehad van Guatemala naar Belize.. Niet heel tof, maar achteraf kun je er vaak wel om lachen. Leuke reactie, thanks!

  • Noortje Timmermans - 13 april 2017, 12:40

    Ohhhh Haha ik denk dat ik wel een top 10 heb!!! Heel herkenbaar allemaal!
    In Indonesië zijn we in maand 1 van onze wereldreis omgekiept met een bootje waardoor alle andere boottripjes stukken minder relaxed werden. Van Guatemala met de boot naar Belize, dat klinkt amazing toch? Behalve als het idd al dagen regent en de golven goed hoog zijn! Ik weet nog dat ik continue bezig was met welke kant ik op zou moeten zwemmen als we om zouden kiepen.
    De busreizen in Peru kennen we ook. Lima-Cusco was volgens mij 24 uur ☺️ Maar de busreizen in Bolivia staan op 1. We gingen op een gegeven moment zelfs kijken naar de profiel op de banden (tip; niet doen) en er ontstonden allerlei ritueeltjes in de hoop dat we dan veilig zouden zijn (altijd links zitten etc)
    Er zijn heel wat momentjes geweest dat ik mijn ogen dicht heb geknepen of heel hard gehoopt heb dat alles goed zou komen... maar het was het meer dan waard...dat maakt ook het reizen!

    • Reismeisjenl - 14 april 2017, 10:04

      Haha, heeeeeel herkenbaar Noortje ;-)!

    • gerben - 16 april 2017, 12:28

      Haha fantastisch Noortje, leuke aanvulling. En heel herkenbaar inderdaad!!! En dat je echt bent omgekieperd met je bootje...dat hebben we gelukkig (op een haar na) nog niet meegemaakt.... En dat ritje naar Belize komt ons idd heel herkenbaar voor!! Ook wij zaten steeds te kijken hoe ver het zwemmen zou zijn naar het dichtstbijzijnde stuk kust :-(

  • Piet - 13 april 2017, 13:57

    Na het lopen van de Takesi trail in Bolivia vanaf het dorpje met een kleine bus Door de stromende regen. Slingerende bergwegen, met grind en de lange afdaling over weggetjes waar alleen de bus op paste. Af en toe landslides waarvan er 1 een keer vlak voor de bus plaatsvond. Alle mannelijke passagiers de bus uit en met een schep stenen en gruis wegschepen. Dat was in 1997. Die rit vergeet ik nooit!

    • Reismeisjenl - 14 april 2017, 10:04

      Aiii, dat kan ik me voorstellen. Kan heel eng zijn, die landslides...

    • gerben - 16 april 2017, 12:29

      Ai dat klinkt tricky... Valt me trouwens op dat Bolivia sowieso veel genoemd wordt.... Dat vergeet je inderdaad nooit meer!

  • Sabine - 15 april 2017, 13:36

    Ok, ik heb dus net een enkeltje lima-cuzco geboekt voor over een maand... Ik ga duimen voor een minder turbulente vlucht. De bus had sowieso geen succes geworden aangezien ik snel reisziek ben.

    • gerben - 16 april 2017, 12:30

      Succes Sabine! Ik hoop dat het meevalt (waarschijnlijk wel...) En het is sowieso beter dan de bus! Veel plezier alvast!

  • Dominique || dominiquetravels.com - 16 april 2017, 15:47

    Jeetje wat een ellende allemaal! Ik zou de vlucht en vast komen te zitten in de middle of nowhere in Guyana toch wel spannend vinden hoor! Ik heb gelukkig nog nooit zoiets meegemaakt. Wel heb ik een keer na een avondje uit de achterkant van een pick-up truck waar feestgangers in zaten terug op een brug moeten duwen, omdat ie met z'n kont in het water was geland. Dat was bij lange na niet zo spannend als jullie verhalen!