2017 in stormen, verlies en stil staan

2017 is voorbij gevlogen. En tegelijkertijd voorbij gekropen. Het is een jaar geweest dat ik niet aan heb zien komen. Vorig jaar om deze tijd waren we pas net een paar maandjes terug van een langverwachte reis om de wereld. Keerden we terug met een hoofd vol ervaringen en een hart vol herinneringen. Het leven in Nederland begon weer. Binnen een paar weken was het alsof we niet weg waren geweest. Het leven hier leek stil te hebben gestaan. Ergens ook fijn. Ik wentelde me in de aandacht en liefde van familie en vrienden. Genoot weer van de luxe van ons eigen bed en een warme douche. Ik kreeg fantastische kansen op mijn werk. Trainde voor de volgende marathon. Reismeisje bleef maar groeien. Het wervelde en stormde. Precies zoals ons leven al jaren deed. En toen…

2017 1

Een verlies waarmee ik meer verloor. Toen gebeurde er iets wat me diep raakte. Ik schreef er eerder al over. Mijn oma werd ziek. Ze koos haar eigen weg en het leven ontglipte haar. Het was goed en tegelijk zo verkeerd als maar zijn kon. Het verdriet overspoelde me. Raakte onmiddellijk aan een verlies wat ik 14 jaar geleden mee maakte. Het overlijden van mijn moeder. Ik voelde me verlamd. Leeg. En met alleen energie voor het hoog nodigde. Ik begon keuzes te maken. Reismeisje op een lager pitje, marathon aan de kant, even geen moestuin dit jaar en mijn sociaal leven een paar tandjes naar beneden. De wervelwind waar ik jarenlang moeiteloos in mee bewoog, kon ik even niet meer bij benen. Het maakte dat ik heel bewust stil ging staan. Mijn leven vanaf een soort afstand ging bekijken. Waar gaf ik mijn aandacht aan? En klopte dat met waar ik blij van werd? Paste het nog wel? Voor het eerst in jaren tijd stelde ik mezelf dit soort vragen. Verwarrend vond ik het. Moeilijk, confronterend en soms eenzaam. Want ondanks de lieve mensen die ik om me heen heb, kan het leven in dit soort periodes eenzaam aanvoelen. Je loopt je eigen weg. Ervaart je eigen obstakels. Worstelt met vragen die alleen jij voor jezelf kunt beantwoorden. Dat was bij mij niet anders. En juist daarom moest ik stil gaan staan. Stil zijn. Zorgen dat die wervelwind de antwoorden op al die vragen niet over schreeuwde.

Uit mijn hoofd. Uiteindelijk lukte het me. Dat stil staan en zijn. Ik durfde langzaam weer meer op mijn gevoel te varen. Op mijn intuïtie die ik altijd zo sterk heb gehad. Waar ik blind op kon gaan, maar wat ik in de loop van de jaren wat verloren was. Ik zat in mijn hoofd. In die wervelwind. Maakte veel beslissingen en afwegingen op basis van ratio. Op zich niets mis mee, maar in essentie klopt het niet bij wie ik ben. Is het niet de manier waarop ik keuzes in mijn leven wíl maken. En dus begon ik te investeren in dat waarvan ik merkte dat het me uit mijn hoofd haalde. Wandelen in de natuur, in stilte met een glas wijn genieten van de avondzon, mooie gesprekken voeren, weer regelmaat brengen in de ashtanga yoga die ik zo graag doe, dansen op muziek waar ik blij van word, schrijven over wat er in me om gaat. Dat. Ik gaf weer meer aandacht aan mijn binnenkant. Waar ik in verwarring aan begon, werd langzaam steeds duidelijker voor me. Ik ontdekte een kant van mezelf die weliswaar jarenlang onder het stof had gelegen, maar er altijd is geweest. Het gaf me lucht, ruimte en adem. Een gevoel van ‘hé, dit ben ik ook!’. Ik was het simpelweg vergeten. In die wervelwind.

Op naar 2018. En nu is 2017 voorbij. Zal ik het altijd onthouden als een heftig jaar. Een jaar waarin ik diepe dalen heb gekend, veel verwarring heb gevoeld en pijnlijke keuzes heb gemaakt. Maar net als met al het moeilijks in je leven, brengt het je ook verder. Leert het je meer over jezelf. Overwin je angsten door ze recht aan te kijken in plaats van er van weg te draaien. Niemand weet wat de toekomst brengt en garanties zijn er niet, maar ik vertrouw er op dat mijn gevoel me de weg wijst. Dat ik daarin mijn weg wel zal gaan vinden, zoals ik die ook dit afgelopen jaar uiteindelijk heb gevonden. 2018 zal in elk geval een ander jaar worden. Dat is een ding wat zeker is. Ik heb voor mezelf een aantal dingen opgeschreven die ik belangrijk vind. Hoe ik dit jaar wil gaan beleven, inrichten en waar ik in wil investeren. Of het nu gaat over iets compleet nieuws leren, lekker rennen zonder de druk van een marathon, met respect voor natuur en liefde voor eten uitgebreid koken of het dagelijks lekker buiten zijn; het maakt niet uit. Als het me maar blij maakt en me helpt vrij te blijven van die wervelwind. Want die creëer je uiteindelijk zelf. 

Voor nu wil ik jullie ontzettend bedanken voor het afgelopen jaar. Voor de lieve reacties, opbouwende woorden en eindeloze betrokkenheid die jullie bij Reismeisje en zelfs mij persoonlijk hebben. Nog dagelijks word ik geraakt door de berichtjes die ik ontvang op het blog, via Facebook, Instagram of via mail. Door jullie ben ik mijn passie voor Reismeisje nooit verloren. 1.000 maal dank daarvoor! Ik wens jullie een prachtig uiteinde toe en een mooi 2018 vol gezondheid, fijne momenten en dat wat je maar wenst. Tot in het nieuwe jaar!

 

 

Alle reacties

  • Ellen - 31 december 2017, 09:29

    Heftig Wendy! Goed dat je de signalen van jezelf oppikte en er de tijd voor genomen hebt om te ontdekken wat werkt voor jou op dit moment. Ik wens jou een gezond en gelukkig 2018, en ik zal ook komend jaar Reismeisje blijven volgen! Cheers!!

    • Reismeisjenl - 31 december 2017, 10:52

      Dank voor je lieve reactie Ellen. Daar ga ik zeker voor :-). Ik wens jou ook een prachtig mooi 2018 toe en dank dat je Reismeisje zo trouw volgt.

  • Willemijn | endlessfreedom.nl - 31 december 2017, 10:41

    Prachtig verwoord! Je bent een mooi mens! Het enige wat ik zou zeggen: ga zo door, je doet het zooo goed!! Liefs, Willemijn

    • Reismeisjenl - 31 december 2017, 10:53

      Dank dank lieve Willemijn ♥.

  • Michel - 31 december 2017, 11:30

    Heeeeel veel liefde geluk en gezondheid gewenst in 2018 Wendy en Gerben.

    • Reismeisjenl - 31 december 2017, 12:40

      Dank!

  • Regine - 31 december 2017, 11:37

    Zwaar maar wat een rijkdom om dit te bereiken! ...Een reis heel dichtbij huis. Veel geluk!

    • Reismeisjenl - 31 december 2017, 12:41

      Dat zeg je precies goed Regine. Mooi. Zo is het inderdaad. Dank.

  • Eline - 31 december 2017, 12:13

    Heftig! Heel fijn dat je jezelf weer gevonden hebt! Veel geluk en liefde en dat wat je nu bereikt hebt vasthouden in 2018! Liefs Eline

    • Reismeisjenl - 31 december 2017, 12:41

      Thanks Eline. Lief.

  • Dominique || dominiquetravels.com - 31 december 2017, 12:28

    Wat heftig! Dapper dat je hier over durft te schrijven! Ik wens jullie een fijne jaarwisseling en hopelijk wordt 2018 een prachtig jaar!

    • Reismeisjenl - 31 december 2017, 13:25

      Dank Dominique. Lief van je. Ik wens jou ook alle moois voor 2018!

  • Rita - 31 december 2017, 12:45

    Wow! Respect en ga door op deze prachtige weg!

    • Reismeisjenl - 31 december 2017, 13:26

      Thanks Rita

  • Yalou // We are the Earth - 31 december 2017, 14:58

    Goed dat je stil durfte te gaan staan, veel mensen doen of durfen dat niet. En hoe moeilijk het ook kan zijn, het brengt je ergens! Ik wens je al het beste doen voor 2018! (:

    • Reismeisjenl - 31 december 2017, 17:25

      Precies, dat is ook zo Yalou. Dank voor je lieve reactie.

      • Mariska - 02 januari 2018, 11:06

        Wat een heftig jaar Wendy. En wat ontzettend mooi opgeschreven, het raakt me erg. Heel knap dat het je gelukt is om uit die wervelwind te stappen en bij jezelf, in het hart van de storm, te komen. Ik hoop dat 2018 je veel moois brengt op dit nieuwe pad! De beste wensen, ook voor Gerben, en ik blijf je volgen.

        • Reismeisjenl - 03 januari 2018, 10:04

          Dank Mariska voor je lieve reactie. Doet me goed. Ik wens jou ook een ontzettend mooi, gezond 2018 toe!